Oniki Satır

serin bir akşamın ortasında düşer çığ
bir öpücük ve şafak sonrası bilinen mutluluğun narası
bir ebrulinin titrek çalgısı
ve susar kalır arılar

sokak çalgıcılarının mutlu sesinde
ve hüzün kokan duvar afişlerinin önünde
sokaklarda ağlar

deniz ürperiyor
bazen hüzünlü
bazen hırçın

sesinle uyanıyorum inatla
teşekkürler beni uyandır’an(lık) sesine

Dilek Ağaçlarına Yazılanlar

"Savaş istiyoruz!"
En önce vuruldu bunu yazan
(Bertolt Brecht)

uzak şehirlerden üşüştü kuşlar

hüznü yalnız bir gökyüzüne

.

ah diyor içimin saati

giderken bir yalnızlığa

duyar mı beni şimdi sessizlikler

.

duvara yaslansa bomba sesleri

sararmış resimlerine bakarken

uzağa sürülse çığırtkanları savaşların

.

soyunuyordu başıboş bir yıldız gökyüzünde

bir gülüşle süslemeye çalışıyor yüzümü

.

ve öpmeye çalışıyor

ganimeti sevgi olan bir düş sıcaklığında

dilek ağaçlarına bağlasalar kırmızı urgan iplerini

“savaşlar bitsin, s-a-v-a-ş-l-a-r..b-i-t-s-i-n!”

.

ve güvercinler geri döndüğünde bitsin şiir