uzak şehirlerden üşüştü kuşlar
hüznü yalnız bir gökyüzüne
.
ah diyor içimin saati
giderken bir yalnızlığa
duyar mı beni şimdi sessizlikler
.
duvara yaslansa bomba sesleri
sararmış resimlerine bakarken
uzağa sürülse çığırtkanları savaşların
.
soyunuyordu başıboş bir yıldız gökyüzünde
bir gülüşle süslemeye çalışıyor yüzümü
.
ve öpmeye çalışıyor
ganimeti sevgi olan bir düş sıcaklığında
dilek ağaçlarına bağlasalar kırmızı urgan iplerini
“savaşlar bitsin, s-a-v-a-ş-l-a-r..b-i-t-s-i-n!”
.
ve güvercinler geri döndüğünde bitsin şiir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder