Oniki Satır

serin bir akşamın ortasında düşer çığ
bir öpücük ve şafak sonrası bilinen mutluluğun narası
bir ebrulinin titrek çalgısı
ve susar kalır arılar

sokak çalgıcılarının mutlu sesinde
ve hüzün kokan duvar afişlerinin önünde
sokaklarda ağlar

deniz ürperiyor
bazen hüzünlü
bazen hırçın

sesinle uyanıyorum inatla
teşekkürler beni uyandır’an(lık) sesine