Oniki Satır

serin bir akşamın ortasında düşer çığ
bir öpücük ve şafak sonrası bilinen mutluluğun narası
bir ebrulinin titrek çalgısı
ve susar kalır arılar

sokak çalgıcılarının mutlu sesinde
ve hüzün kokan duvar afişlerinin önünde
sokaklarda ağlar

deniz ürperiyor
bazen hüzünlü
bazen hırçın

sesinle uyanıyorum inatla
teşekkürler beni uyandır’an(lık) sesine

Dilek Ağaçlarına Yazılanlar

"Savaş istiyoruz!"
En önce vuruldu bunu yazan
(Bertolt Brecht)

uzak şehirlerden üşüştü kuşlar

hüznü yalnız bir gökyüzüne

.

ah diyor içimin saati

giderken bir yalnızlığa

duyar mı beni şimdi sessizlikler

.

duvara yaslansa bomba sesleri

sararmış resimlerine bakarken

uzağa sürülse çığırtkanları savaşların

.

soyunuyordu başıboş bir yıldız gökyüzünde

bir gülüşle süslemeye çalışıyor yüzümü

.

ve öpmeye çalışıyor

ganimeti sevgi olan bir düş sıcaklığında

dilek ağaçlarına bağlasalar kırmızı urgan iplerini

“savaşlar bitsin, s-a-v-a-ş-l-a-r..b-i-t-s-i-n!”

.

ve güvercinler geri döndüğünde bitsin şiir

Noktalamalar(…)

“ Yaşamak: ümitli bir iştir, sevgilim,
yaşamak: seni sevmek gibi ciddi bir iştir..”
(Nazım Hikmet)

göğsümde ve beynimden geçmiş zorbalar
yürüdüğüm sokakların haddi hesabı yok
ayak sesimde süngü izleri ve sessizlikler

alanlara koşan partizanların yasaklı kültürleri arasında diyorum
“bağrına bas, bağrına bas beni ey vatan”
her eylemin başlangıç noktası değil midir duruşlar
en haksız kıyımlar arasında başlatıyorum eylemimi

ilk şiirlerim, ilk sevinçlerim
ilk koşuşum, yaralı omuzum

çığlık çığlığa geçiyorum önünden kolluk kuvvetlerinin
düşündüğüm bütün ayaklanmalar acemi
belki büyürüm seninle bir düş bitiminde

köyünde sessiz şehirde anaerkil bir şairin dizelerinde

Ayın Gölgesi

adın ayın gölgesine düşüyor
yüzün göğün gölgesinde
kanat çırpıyor tüm zamanlar içinde
yürüyorsun gecenin içinde
.
yüzün mavi ay..
dalgalanıyor sularında denizin.
biliyorum ve anımsıyorum...
söz ettiğin çiçekleri, adını andığın sessizlikleri
.
yaygaracı bir gülüşüm var.. biliyorum!
kızıyorsun.. haddimi de oradan biliyorum.
yüzün düşüyor aya işte
.
gerisi gözlerinin sorgusu, yüzünün akıntısı
senin taşıdığın nehirler.
nedeni yok..
.
yeri gelmişken söyleyeyim
sır değil.. seni düşünüyorum.